حضرت مهدي(عج) فرمودند: «همانا من براي شيعه اي که مصيبت جد شهيدم را ياد کند و سپس براي تعجيل در فرج و تاييد ( امر من ) دعا نمايد،  دعا خواهم کرد»

از پنجره دلم كه قابی شكسته دارد صدايت می زنم
نسيم نام تو بر لبهايم می وزد
خيال سبزت هميشه با من است
تو اين جايی، در قاب پنجره هايی كه رو به باغ خدا باز است
دستهايت طراوت و سبزی را تكرار می كند
از نگاهت ستاره و مهتاب مي چكد
خورشيد ذره‌ای از مهربانی توست
               اگر ابر می بارد
                            اگر گل می رويد
                                        پرنده اگر می خواند
                                                      چشمه اگر می جوشد
                                                                  رود اگر می خروشد
                                                                                      برای توست
زيرا تو آن رويای صادقانه‌ای كه ظهورت مرهم تمام زخمهاست
تو آن قدر زلال و پاكی كه از غبار پنجره ها دلت می گيرد
شايد پيش از آمدنت باران ببارد و آسمان، تمام كوچه‌ها و خانه‌ها را بشويد
        اي سبز
                    اي بهار
                              اي نور
                                      اي اميد
دستهای مهربانت را كه از نوازش لبريز است
و نگاه روشنت را كه آئينه صداقت است
دوست می دارم
بگو چشمهای ما كجا مهربانی نگاه تو را می نوشد
و دلهای ما كی با ظهور تو آرام می گيرد.

                                                   

بسم الله الرحمن الرحيم  اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَةِ بْنِ الْحَسنْ، صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ علی آبائِه، فى هذِهِ السّاعَةِ وَ فى كُلِّ ساعَةِ، وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً، حَتّى تُسْكِينَهُ اَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِعَهُ فيها طَويلا ً   برحمتک يا ارحم الراحمين /  يا وصي الحسن ، والخلف الحجة ، أيها القائم المنتظر المهدي ، يا ابن رسول الله يا حجة الله على خلقه ، يا سيدنا ومولانا ، إنا توجهنا واستشفعنا وتوسلنا بك إلى الله ، وقدمناك بين يدي حاجاتنا ، يا وجيها عند الله ، اشفع لنا عند الله.

                                          حضرت امام جعفر صادق عليه السلام:

                  « اِنّ لِعَلِىٍّ (عليه السلام) فِى الاَْرْضِ كَرَّةً مَعَ الْحُسَيْن، اِبْنِه صلوات الله عليهما.»

                                       (بحار الانوار ج 53 ص 74 حديث 75)

« بدرستى كه براى (اميرالمؤمنين) على عليه السلام و فرزندشان حسين صلوات الله عليهما بازگشتى به اين زمين خواهد بود.»

اگر چه در طول تاريخ، هميشه اهل باطل بر اهل حق چيره بوده اند، و فرياد حقّ و حق خواهى را در كام استكبار خويش خاموش كرده اند، و آن روزگار سياهى كه بر سر بشرّيت آورده اند، حقّ تلافى آن در دنيا ادا نمى شود. امّا چنين نيست كه هميشه دنيا هم به كام آنان بچرخد و روزگارانى خواهد رسيد كه بهترين خوبان عالم، دوباره به اين عالم باز گردند و آن چنان كه بايد در دنيا حكومت شود حكم فرما مى شوند.

              چرخ گردون گر دو روزى بر مرداد ما نگشت / دائماً يكسان نماند حال دوران، غم مخور

 آرى ائمه ما در آن زمانه به اين عالم باز خواهند گشت، و از آن بزرگواران چنين روايت آمد:

« از ما نيست كسى كه به بازگشت ما ايمان نداشته باشد.»(1)

آن بزرگ راستگويان و مولاى موحدان، اميرمؤمنان على بن ابى طالب سلام الله عليهما به اين عالم باز خواهند گشت، و براى وجود مطهّرش قبّه گاهى و بارگاهى مجلل در نجف بپا خواهد شد،(2) و حسين شهيدش عليه السلام نيز باز خواهد آمد(3)، و آن روز روزگارى دگر خواهد بود.

و چنين حكايت شده كه صادق آل محمّد عليهم السلام، زير لب هاى مبارك، اين شعر را ترنّم می فرمود: لكلّ اُناس دَولَةٌ يَرقَبُونَها وَ دَولَتُنا فى آخرِ الدَّهر يظهر(4)

----------------------------------------

1. حضرت امام صادق(عليه السلام): «ليس منّا من لم يؤمن بكرّتنا»

بحار الانوار ج 53 ص 92 حديث 101

2. «ثم يخرج الصديق الأكبر اميرالمؤمنين على بن أبى طالب (عليه السلام) و ينصب له القبّة بالنجف.»

بحارالانوار ج 53 ص 16

3. « سئل عن الرجعة أحق هى؟ قال: نعم. فقيل له من أوّل من يخرج؟ قال: الحسين يخرج على أثر القائم(عليهما السلام)»

بحار الانوار ج 53 ص 103 حديث 130

4 ــ يعنى: هر دسته از مردم را دولتى است كه انتظار آن را مى كشند، و دولت ما (آل محمد عليهم السلام)در پايان روزگار ظاهر مى شود. منتهى الآمال: ج 2 فصل دوم، ذكر جمله اى از خصايص حضرت صاحب الزمان، خصيصه 46