از پس پرده نگاه کن  ، مث شطرنجه زمونه

هرکسی مثل یه مهره ، توی این بازی میمونه

یکی مثل ما پیاده ، یکی صد ساله سواره

یه نفر خونه به دوشه ، یکی دوتا قلعه داره

یه طرف همه سیاه و یه طرف همه سفیدن

روبروی هم یه عمره ، ما رو دارن بازی میدن

اونا که اول بازی ، توی خونه ی تو و من

پیش پای اسب دشمن ، اونهمه سرباز و چیدن

ببین امروزم تو بازی ، میون شاه و وزیرن

 هنوزم بدون حرکت ، پشت ما سنگر میگیرن

تاج و تخت شاه دیروز ، در قلعشون نمیشه

به خیالشون که این تاج ، سرشونه تا همیشه

یادشون رفته که اون شاه ، که به صد مهره نمی باخت

 تاجو از سرش تو میدون ، لشکر پیاده انداخت

، اون که ما رو بازی می ده

اونه که مهره رو چیده

  اون که نه شاهه ، نه سرباز

!  نه سیاهه ، نه سفیده  

... از پس پرده نگاه کن